Vücudunuz Kilo Vermeye Karşı Direnebilir: Bu Bir İrade Sorunu Değil, Biyolojik Bir Gerçek
4 Mart Dünya Obezite Günü, küresel ölçekte obeziteyle mücadele etmek ve bu konuda kamuoyunu bilgilendirmek amacıyla belirlenmiş uluslararası bir gün. Türkiye ise bu konuda yüksek riskli ülkeler arasında. Ülkemizde yaklaşık 18 milyon kişinin obezite ile yaşadığı biliniyor*
Öncelikle bilimsel bir gerçek: Obezite bir iştah ve irade meselesi değil, yağ dokusu bazlı kronik tekrarlayıcı ve ilerleyici bir hastalıktır. Gelin obezite ile ilgili az bilinen gerçekleri konuşalım:
Vücudumuz kilo vermeye karşı direnebilir
Evet şaşırtıcı ama gerçek! Yani sorun sadece ne kadar yediğimiz değil, vücudumuzun yağı nasıl algıladığı ve yönettiğidir. Ve bazen ne yaparsak yapalım vücüdumuz kilo vermeye karşı direnebilir. Bu sürecin adı 'metabolik adaptasyondur. Kilo kaybı sırasında vücut, enerji harcamasını azaltır; yani aynı kilodayken yaktığınız kaloriden daha azını yakmaya başlarsınız. Kilo verdiğinizde metabolizma yavaşlar. Vücut daha az enerji yakmaya başlar. İnsan vücudu, binlerce yıl kıtlık koşullarına göre evrimleşmiştir. Beyin kilo kaybını,“enerji kaybı = hayatta kalma riski” olarak okur ve sistemi korumaya alır.
Yani obezite çoğumuzun sandığının aksine bir irade sorunu değil, biyolojik bir gerçekliktir. Eğer kilo verme ve onu koruma hedeflerinize ulaşmanızı engelleyen bir şey varmış gibi hissediyorsanız, belki de gerçekten vardır.
Verdiğimiz kilolar neden geri geliyor?
Kiloyu korumak, çoğu zaman vermekten daha zor olur. Kilo vermeye çalışan pek çok insan aynı döngüyü yaşar: Önce kilo verilir, ardından bir noktada duraklama olur ve maalesef çoğu zaman verilen kilolar bir süre sonra geri alınır. Toplumda bu durum genellikle “motivasyon kaybı” ya da “diyeti bozma” olark yorumlansa da bilim bize çok daha farklı bir şey söylüyor. Araştırmalar, kilo verdikten sonra vücudun enerji harcamasının, aynı kilodaki hiç kilo vermemiş bir kişiye göre daha düşük olabildiğini göstermektedir. Bu da şu anlama gelir: Kilo vermiş bir kişi, aynı kiloda kalmak için başkalarına göre daha az yemek zorunda kalabilir. Tok hissetmeme, artan açlık hissi ve metabolizmadaki değişiklikleri içeren, sizin kontrolünüz dışındaki karmaşık faktörler kilo kaybına karşı biyolojik dirence neden olabilir
Yağ dokusu: Bilinenden çok daha fazlası
Yağ dokusu sadece “fazla kilonun depolandığı” pasif bir alan değil aksine, aktif bir endokrin organdır. Leptin, adiponektin, sitokinler ve daha birçok biyolojik sinyal üretir. Bu sinyaller beyin, karaciğer, kas ve pankreasla sürekli iletişim halindedir. Yağ dokusunun miktarı ve vücuttaki dağılımı değiştiğinde, bu iletişim de bozulur. Bu nedenle obezite; tip 2 diyabet, kalp-damar hastalıkları, hipertansiyon ve bazı kanser türleriyle yakından ilişkilidir. Sorun sadece kilonun kendisi değil, yağ dokusunun vücutta nasıl davrandığıdır.
Açlık hissi herkeste aynı değildir
Bu noktada açlık hormonları devreye girer. Ghrelin gibi açlığı artıran hormonlar yükselirken, leptin gibi tokluk sinyalleri baskılanır. Sonuç olarak bazı insanlar: Daha çabuk acıkır ve kilo kaybını sürdürmekte daha çok zorlanır Yani açlık hissi herkeste aynı çalışmaz. Bu durum irade eksikliği değil, biyolojik bir yanıttır.
Yeme isteği sadece irade değil, beyin meselesidir
Yiyecekler yalnızca mideyi değil, beynin ödül sistemini de uyarır. Yemek yemek; rahatlama, iyi hissetme, stres azalması gibi nörobiyolojik yanıtlar yaratır. Bazı bireylerde bu ödül mekanizması çok daha güçlü çalışır. Bu nedenle yeme davranışı, sadece “kendini tutmak” meselesi değildir. Beynin kimyası, kişinin yeme ile kurduğu ilişkiyi doğrudan etkiler.
Gerçekten irade meselesi mi?
Obezite ile yaşayan olan bireylerin en sık duyduğu cümlelerden biri şudur: “Biraz iradeli olsan çözülür.” Oysa obezite İrade eksikliği değildir, Obeziteyle mücadele, bireyi suçlamakla değil; biyolojiyi anlamakla başlar. Bu nedenle obezite tanı ve tedavisinde sağlık mesleği mensuplarının rolü kritiktir.
Güzel Haber: Obezite önemli ancak yönetilebilen bir hastalıktır
Obezite tanısı için ilk aşamada beden kitle indeksi (BKİ) kullanılmaktadır Ayrıca özellikle bel çevresindeki genişleme visseral yağlanma ve kardiyometabolik risk artışını işaret etmektedir. BKİ yanında bel çevresi ve bel boy oranı gibi ek parametreler de obezite değerlendirmesinde kullanılır.Beden kitle indeksi kilonuzun boyunuzla karşılaştırılmasıyla hesaplanır ve bir sağlık mesleği mensubu ile obezite hakkında konuşmanız gerekip gerekmediği konusunda bir başlangıç göstergesi olabilir. Siz de beden kitle indeksinizi BKİ Hesaplayıcı Obezite ve Fazla Kilo Nedir | BKİ Hesaplayıcı | Lilly Türkiye üzerinden hesaplayabilirsiniz
Çeşitli faktörlerin karmaşık bir birleşimiyle gelişen bir hastalık olan Obezite ile yaşayan bireyler için, yaşam tarzı değişikliklerinden (diyet ve egzersiz gibi), obezite tedavisinde kullanılan ilaçlara ve hatta cerrahi müdahalelere kadar birçok farklı kilo yönetimi yaklaşımı mevcut ve hangi yöntemlerin sizin için uygun olduğuna doktorunuzla birlikte karar verebilirsiniz.
TEMD Obezite Kılavuzu, sayfa 6, Yayın Tarihi: 2024
Blundell JE, et al. Obesity: a chronic relapsing progressive disease process. Obesity Reviews, 2017;18(7):715–723. DOI: 10.1111/obr.12551 - World Obesity Federation’ın obeziteyi kronik, tekrarlayıcı ve ilerleyici hastalık olarak tanımladığı temel pozisyon makalesi.
Busetto L, et al. (EASO Consensus) A new framework for the diagnosis, staging and management of obesity in adults. Nature Medicine, 2024. DOI: 10.1038/s41591-024-03095-3
Obezitenin adiposity-based chronic disease olarak ele alınması ve BMI-merkezli yaklaşımın yetersizliği. Hall KD, et al. Energy balance and its components: implications for body weight regulation. The Lancet, 2015;386:123–135.
Greenway FL. Physiological adaptations to weight loss and factors favouring weight regain. Int J Obes (Lond). 2015;39(8):1188–1196. doi:10.1038/ijo.2015.59
_Eunice Kennedy Shriver National Institute of Child Health and Human Development. What causes obesity & overweight? Reviewed July 28, 2021. Accessed August 5, 2024.
Horn DB, Almandoz JP, Look M. What is clinically relevant weight loss for your patients and how can it be achieved? A narrative review. Postgrad Med. 2022;134(4):359-375. doi:10.1080/00325481.2022.2051366
Albano G, Rowlands K, Baciadonna L, et al. Interpersonal difficulties in obesity: a systematic review and meta-analysis to inform a rejection sensitivity-based model. Neurosci Biobehav Rev. 2019;107:846-861.doi: 10.1016/j.neubiorev.2019.09.039
Hall KD, Kahan S. Maintenance of lost weight and long-term management of obesity. Med Clin North Am. 2018;102(1):183-197. doi:10.1016/j.mcna.2017.08.012
Ochner CN, Barrios DM, Lee CD, et al. Biological mechanisms that promote weight regain following weight loss in obese humans. Physiol Behav. 2013;120:106-113. doi:10.1016/j.physbeh.2013.07.009
MacLean PS, Bergouignan A, Cornier MA, et al. Biology's response to dieting: the impetus for weight regain. Am J Physiol Regul Integr Comp Physiol. 2011;301(3):R581–R600. doi:10.1152/ajpregu.00755.2010
_National Heart, Lung, and Blood Institute. Overweight and obesity: symptoms and diagnosis. Updated March 24, 2022. Accessed August 5, 2024.
Busetto L, Dicker D, Frühbeck G, et al. A new framework for the diagnosis, staging and management of obesity in adults. Nat Med. Published online July 5, 2024. doi:10.1038/s41591-024-03095-3
Stephenson J, Smith CM, Kearns B, et al. The association between obesity and quality of life: a retrospective analysis of a large-scale population-based cohort study. BMC Public Health. 2021;21(1):1990. doi:10.1186/s12889-021-12009-8
Apovian CM, Aronne LJ, Bessesen DH, et al. Endocrine Society. Pharmacological management of obesity: an Endocrine Society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab. 2015;100(2):342-362. doi:10.1210/jc.2014-3415
Melby CL, Paris HL, Foright RM, et al. Attenuating the biologic drive for weight regain following weight loss: must what goes down always go back up? Nutrients. 2017;9(5):468. doi:10.3390/nu9050468
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!
Test
Gündem
Magazin
Video
